OK, ik geef het toe: ik heb een afwijking. Denk ik. Of nou ja, misschien is het meer een eigenaardigheid. Ik houd van woordgrapjes – maar dan wel tot in het extreme… Ik leg het uit!

Stiekem woordenboek

Die voorliefde voor woordgrapjes lijkt overerfbaar te zijn. Bij mijn ouders zie ik het niet terug, bij mijn nageslacht des te meer; mijn hele kinderschare is ermee behept. Dus ja, wij spelen Scrabble gewoon op zo’n ouderwets bord (Middelste en Oudste ook op de smartphone) en als ik de komende tijd niet stiekem ‘s avonds het woordenboek doorwerk, dan verslaat zelfs Jongste mij binnenkort. Zo moeder, zo zoon 1, 2 en 3!

Geniaal gniffelen

Maar goed, die afwijking dus. Die gaat, ik zeg het maar even eerlijk, in mijn geval behoorlijk ver. Zó ver dat ik dit jaar maanden lang meerdere keren per week lachte om hetzelfde woordgrapje. Ik bleef er maar lol om hebben, serieus, ie-de-re keer weer. De veroorzaker van mijn terugkerende plezier was het Zweedse woonwarenhuis in mijn woonplaats. Ik fiets er regelmatig langs en dit voorjaar hadden ze daar een enorme banner aan de gevel hangen met de geniale kreet: “Je kunt weer naar buiten, de tuinmeubelen zijn binnen.” Ik hoop maar dat degene die deze slogan bedacht heeft er net zo’n plezier in heeft als ik, want dan is de schrijver in kwestie een gelukkig mens. Hij leverde mij in ieder geval maanden meerdere keren per week een gniffelmoment op!

Fijn voor Björn en Birgit

Trouwens, nog even over die tuinmeubelen. Ik weet natuurlijk heus wel dat ze bij het Scandinavische meubelmagazijn dat van die tuinmeubelen niet letterlijk bedoelen, zo van dat je pas naar buiten kunt als je (de juiste) tuinmeubelen hebt. Aan de andere kant, misschien vinden Björn en Birgit het wel heel erg OK als we het wél letterlijk opvatten. Goed, inhoudelijk slaat die kreet dus nergens op, en ik beschouw mezelf als ondergemiddeld consumptiegericht. Maar toch… kan best zijn dat zelfs ik, eenmaal binnen in die ‘gezellige’ woonspulletjesfuik, toch héél eventjes had gedacht dat buiten zijn pas écht leuk wordt met zo’n fijne Äpplarö-tuinset…

De bloemetjes buiten

Gelukkig fietste ik dit voorjaar meerdere keren van de ene naar de andere kant van de stad en was ik dus veel buiten. En dat bleek toch behoorlijk goed te gaan zonder tuinmeubelen. Buiten is er namelijk altíjd, en deze lente was er lekker veel van: storm, onweer, geurige lentebloesem, blauwe regen, natte regen, droge buien, kwinkelerende vogels, heel veel groen… Lekker hoor, buiten! En het Zweedse woonwarenhuis? Daar ging ik mooi niet naar binnen – ik krijg zo’n Äpplarö-set achterop de fiets toch niet mee! Maar iedere keer dat ik er langs fietste, had ik wél mijn buiten-gewone binnen-pretje… Ik zei toch dat ik een afwijking heb?