Een paar weken geleden hield mijn vaatwasser ermee op. Natuurlijk belde ik meteen een reparateur om hem te laten maken. Nee, dus. Nee? Nee. Leven met een defecte afwasmachine bleek een verrassend positieve ervaring.

Mindful bezig

Een bekende zen-koan luidt: “Vóór verlichting: hak hout en haal water. Na verlichting: hak hout en haal water.” Wat volgens mij simpelweg betekent dat alledaagse bezigheden essentieel zijn voor je ontwikkeling richting (meer) mindfulness. Niet voor niets is met het populairder worden van mindfulness in het Westen ook hier aandacht gekomen voor de vraag hoe je mindfulness kunt toepassen in je dagelijkse bezigheden. Mindful tandenpoetsen, theedrinken, eten en noem maar op; allemaal bezigheden die je aandachtig kunt uitvoeren, waardoor ze een meditatief karakter krijgen.

Ramp of geschenk?

Nu zijn hout hakken en water halen voor de hedendaagse westerse mens meestal geen dagelijkse activiteiten meer, maar de strekking van de koan is duidelijk. Mindfulness is al lang in mijn leven en ik kies regelmatig een routineklusje om mijn opmerkzaamheid te oefenen. De crash van de vaatwasser was een ander verhaal: die overkwam me. En wat aanvankelijk een ramp leek, leverde me grappig genoeg juist onverwacht veel aandachtigheid – een onvoorzien geschenk!

Verademing

Inmiddels doe ik de afwas een maand met de hand. Mijn huisgenoten verklaren me voor gek dat ik de vaatwasser nog niet heb laten repareren. Op dit moment heb ik echter nog geen plannen in die richting. Vooral ’s avonds geniet ik oprecht van de afwas, hoe vreemd dat misschien ook klinkt. Als ik de hele dag met mijn hoofd bezig ben geweest (oké, typen doe ik met mijn handen, maar als tekstschrijver ben ik toch vooral een hoofdwerker), is het een verademing om even iets anders te doen. Het gevoel van zeepsop op mijn handen, het warme water, de afwasborstel en het schuursponsje, een bord, een mok, een pan, een lepel …

Geavanceerd afdruiprek

Bijkomend voordeel van na het eten de afwas doen is dat ik dan minder snel in de verleiding kom om toch nog even – echt, héél even maar – achter de computer te kruipen. En na de afwas is het daar in mijn geval (ik ben bepaald geen avondmens) eigenlijk al te laat voor; dan probeer ik tijd vrij te houden voor een formele (zit)meditatie en mijn gezin.

Vooralsnog geniet ik dus van mijn dagelijkse zeepsopmoment. Ondertussen doet de afwasmachine trouwens nog wel dienst: als ontzettend handig, twee verdiepingen hoog, afdruiprek.