De Nederlandse taal kent een gezegde dat luidt: ‘In het land der blinden is éénoog koning.” De praktische vertaling van deze gevleugelde uitspraak kom ik in mijn werk als tekstschrijver dagelijks tegen. Bescheidenheid siert de mens, zeker, maar als het gaat om woorden lijk ik me toch – in positieve zin – van de meerderheid te onderscheiden.

Taalkloof

Ik zou mezelf niet meteen een koninklijke status toe willen bedelen als het gaat om taalvaardigheid. Toch ben ik in de loop der jaren wel gaan beseffen dat het teksttalent waar ik mee gezegend ben niet iedereen gegeven is. Tegelijkertijd zijn er ook steeds weer momenten waarin nog weer even extra tot me doordringt dat er echt een kloof is tussen koning éénoog en de blinden.

Onlangs werd ik via het contactformulier op deze site benaderd door een potentiële opdrachtgever. Zij vroeg of ik als tekstschrijver een blik kon werpen op de flyer die ze voor haar eigen bedrijf had gemaakt. Ze had een duidelijk beeld van haar ‘unique selling point’ en had dit ook zo goed mogelijk in de flyer verwerkt. Toen ze de flyer vervolgens aan vijf vrienden voorlegde (waaronder iemand die werkzaam is in de reclamebranche), hadden die echter ieder een andere mening. Al met al was ze niet tevreden over haar creatie – en zo kwam ze bij mij terecht.

Meerwaarde

Zelfs terwijl ik wéét dat niet iedereen in staat is zijn of haar boodschap helder te verwoorden, lijk ik andere mensen daarin grappig genoeg toch vaak te hoog in te schatten. Deze persoon kwam daadkrachtig op me over, als iemand die goed weet wat ze wil – een kwaliteit waar ik als eeuwig ‘wikkende en wegende weegschaal’ al snel ietwat van onder de indruk ben. En dan ga ik er kennelijk meteen van uit dat zo iemand ook op papier wel duidelijk weet te maken wat ze wil. Maar goed, ze zocht natuurlijk niet voor niets iemand met een ‘copywritersblik’… Dan moet ik echt even denken aan die koning met dat ene oog om mezelf ervan te overtuigen dat ik wel degelijk meerwaarde voor haar heb.

Kort door de bocht

Als je jouw USP zo helder voor ogen hebt, dan laat je dat in je flyer (of op je website) natuurlijk luid en duidelijk naar voren komen. Ik veronderstel dat ieder woord weloverwogen is geplaatst, puur om je boodschap te ondersteunen. Maar daarmee denk ik te kort door de bocht, omdat ik mijn eigen taaltalent gebruik als vertrekpunt. Als ik mezelf daar overheen zet en aan de slag ga met bijvoorbeeld zo’n flyer, blijkt uiteraard dat er nog eindeloos veel mogelijk is om de meerwaarde van het bedrijf, het product of de dienst in kwestie te onderstrepen. Hoewel de manier waarop ik deze zaken uiteindelijk verwoord voor mij voor de hand ligt, blijken andere mensen dáár dan juist weer van onder de indruk te zijn.

Gelukkig maar, want daar ligt dus mijn meerwaarde als tekstschrijver. Toch blijft het me verbazen dat kwaliteiten die voor mij voor zich spreken, voor anderen bijzonder zijn. Eenzelfde soort verbazing voel ik overigens als ik te maken krijg met de talenten van andere mensen. Zo ben ik bijvoorbeeld behoorlijk a-technisch en aanzienlijk minder goed met getallen dan met woorden. Het technisch inzicht van een fietsenmaker en de cijfermatige vaardigheden van een boekhouder vervullen mij op mijn beurt dan ook met groot ontzag.

De kracht van woorden

Talent, het is geweldig als je het meegekregen hebt… en tegelijkertijd zó ontzettend ongrijpbaar! Maya Angelou, de Amerikaanse schrijfster, zei:

Talent is like electricity. We don’t understand electricity. We use it.

Het grappige is dat we, terwijl we die elektriciteit ‘gewoon’ gebruiken, vaak genoeg ook helemaal niet meer beseffen hoe wonderlijk het eigenlijk is, dat we een stekker in die gaatjes in de muur steken en dat onze apparatuur vervolgens doet wat het moet doen. Sterker nog, we nemen het hele fenomeen domweg voor lief – toch?

Wat dat betreft is mijn taaltalent voor mij soms eerder nog als ademhalen: iets dat allesbehalve bijzonder is, waar ik verder niet bij nadenk, maar waarvan ik wel veronderstel dat het voor iedereen net zo vanzelfsprekend is als voor mij. Dat niets minder waar is, maken mijn opdrachtgevers me iedere keer weer duidelijk als de opdracht is afgerond. Bloemen doen mijn woorden misschien niet direct groeien, maar de kracht van woorden is onmiskenbaar. De Perzische dichter en filosoof Rumi zei het zoals alleen hij dat kon:

Raise your words, not voice. It is rain that grows flowers, not thunder.

En zo kan ik, in een wereld waarin ik op heel veel fronten stekeblind ben, als éénogige tekstschrijver dan toch mijn bescheiden bijdrage leveren!