Onlangs werd mijn gezin verblijd met de komst van een nieuwe huisgenoot. Spathi heet ze (voluit Spathiphyllum) en ze komt uit het regenwoud – al weten we niet precies waar zij en haar familie oorspronkelijk vandaan komen. Omdat ik nogal vol ben van onze gezinsuitbreiding, wijd ik deze blog helemaal aan haar.

Intelligente tekens

Spathiphyllum … in de volksmond wordt ze ook wel ‘lepelplant’ genoemd. Kamerplanten en ik leken in het verleden geen ideale combinatie. De laatste tijd wezen meerdere dingen er echter op dat ik mijn vingers toch maar weer eens op hun groenheid moest beproeven.

Ik zie het zo: het leven (of hoe je de hogere intelligentie die dit mysterie genaamd leven runt ook wilt noemen) geeft voortdurend tekens. Nu is het niet zo dat ik alles wat zich voordoet onmiddellijk interpreteer als teken; een eerste signaal beschouw ik meestal als niets anders dan dat: een eerste signaal. Interessanter wordt het als er dan wéér een teken komt.

Verschrompelde pracht

Zoals gezegd hebben de kamerplant en ik nooit echt een florissante relatie gehad. Bloemen vind ik mooi, maar het gaat me ook aan het hart om de pracht van een weelderig boeket binnen een week alweer te zien verschrompelen. In die zin passen planten beter bij me. Mijn balkonnetje fleur ik ieder jaar dan ook met plezier op met groen en bloeiend spul, maar binnenshuis is het een ander verhaal. Toch kan ik wel degelijk genieten van een huis met een groene touch.

Dat groen in je leefomgeving goed doet, wist ik natuurlijk wel. Een recent artikel in mijn favoriete feelgoodblaadje wist zelfs te vertellen dat zieke mensen sneller beter worden als ze een plant verzorgen. Dat prikkelde me; zou ik dan toch nog weer eens een poging wagen?

Gewoontebreker

Na dit eerste signaal, dat ik naast me neerlegde (maar niet vergat), kwam het tweede. De achtweekse mindfulnesstraining die ik doe, biedt iedere week een ‘gewoontedoorbreker’. Dit keer luidde de uitnodiging: verzorg een plant. Toen was het duidelijk: er moest een plant komen. En zo kwam Spathi in mijn leven en straalt ze nu op een prominente plek in de woonkamer al haar groene kalmte uit.

Schaarste en overvloed

Spathi nam trouwens haar kleine zusje Crassula mee. Een heel ander typetje, dat als vetplant compleet andere eisen aan de verzorging stelt. Waar Spathi van natte voeten houdt, gedijt Crassula op periodieke uitdroging. Dit taaie kleintje staat op mijn werkplek. Een groene herinnering aan hoe het leven zijn seizoenen kent, tijden van overvloed en tijden van schaarste. En dat is een gedachte die heel relativerend werkt als ik als tekstschrijver soms even wat minder geïnspireerd ben.