Gezien jouw leeftijd zat het er dik in; onze tijd samen zou niet heel lang meer gaan duren. Ondanks dat ik dit moment al lang aan zag komen, valt het me zwaar om te accepteren dat er nu echt een einde komt aan ons samenzijn. Na alles wat we hebben meegemaakt valt het afscheid me onverwacht zwaar. Met het scheiden van onze wegen komt er voor mij een einde aan een tijdperk – en dat doet meer stof in mijn leven opwaaien dan ik had voorzien…

Verbazingwekkend lang

Inderdaad, we hebben in onze jaren samen heel wat meegemaakt, en dat schept toch een band. Ups en downs, verhuizingen, verbouwingen, grotere en en kleinere klussen, we hebben het allemaal met zijn tweeën gedaan. En ondanks dat jij al behoorlijk op leeftijd was, hadden we altijd voldoende gespreksstof. De mensen om me heen hadden niet verwacht dat we het nog zo lang met elkaar uit zouden houden en als ik heel eerlijk ben, verbaast het mij zelf ook wel dat het al met al nog zo’n tijd geduurd heeft.

Volgzaam type

Ergens was jij gewoon precies wat ik nodig had, ook al wilde ik daar zelf niet altijd aan. Het valt me zwaar om dit te zeggen – ik dop nu eenmaal graag mijn eigen boontjes – maar of ik het nu leuk vond of niet, ik kon gewoon niet zonder je. Als ik je nodig had, dan stond je altijd voor me klaar.

Goed, ik moest wel altijd het initiatief nemen, maar dan volgde je me ook op de voet en deed je precies wat ik van je verlangde. Onvermoeibaar, in mijn tempo en precies zo lang als ik het wilde. Zelfs als ik je een tijdje (soms zelfs weken) negeerde, ging je zodra ik dat wilde net zo energiek als anders aan de slag.

Soms had ik wekenlang geen zin (vrouwen…) om het dan ineens op mijn heupen te krijgen en er urenlang tegenaan te gaan. Dat ik jou daarbij alle hoeken van het huis liet zien, leek jou niet te deren. Heerlijk, zo’n opgeruimd karakter, maar dat was ook precies waarom ik jou ooit in huis had gehaald.

Met gebruiksaanwijzing

Jij wist me trouwens ook als geen ander te motiveren om klussen aan te pakken waar ik helemaal geen zin in had. Echt waar, er is zoveel wat ik zonder jou domweg niet had kunnen doen! Toegegeven, je had wel een beetje een gebruiksaanwijzing en soms overwoog ik stiekem ook wel even om je in te ruilen voor een wat hipper type – het oog wil immers ook wat. Ook je ‘model’ vond ik niet zo aantrekkelijk meer, maar goed, wat wil je als je elkaar al zo lang kent, in de tussentijd is er zoveel ‘leuks’ op de markt verschenen…

En ineens was het einde daar, en wat wás het heftig. Er was niets wat jouw heengaan had aangekondigd, je ging als het ware in rook op – ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen. Ondanks dat ik het aan had zien komen, was ik er totaal niet op voorbereid. Je timing was trouwens niet echt handig; je koos nu net een moment uit waarop ik al ontzettend veel aan mijn hoofd had. Tja, die laatste ademteug laat zich slecht plannen…

Stof zijt gij

Nu sta ik er alleen voor en dat voelt toch wel wat kaal. Natuurlijk ben ik meteen even op internet gaan rondsnuffelen om te kijken of ik op korte termijn een ander kan regelen. Het aanbod aan leuke types is echter zó enorm dat ik er nog niet uit ben. Ik sluit het bovendien ook niet uit dat ik die ander gewoon ‘live’, in een winkel of zo, zal tegenkomen. Wat dat betreft ben ik stiekem net zo van de oude stempel als jij was; ik vind het nog altijd lastig om online te bepalen of het gaat klikken of niet.

Nadat jij de geest had gegeven, heb ik er een flinke hoeveelheid wierook doorheen gejaagd. Ik zou nu het liefst zeggen dat die wierook voor mij een rituele betekenis had, iets in de trant van dat ik jou samen met die geurige rook los kon laten of zo. Maar eerlijk gezegd waren die geurstokjes vooral functioneel, aangezien jouw heengaan gepaard ging met een vreselijke stank…

‘Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren’… jouw heengaan drukte me weer even met mijn neus op de feiten van ons fragiele aardse bestaan. Nu maar hopen dat ik snel een waardige vervanger heb voor mijn dierbare stofzuiger!